Indonesië

Informatie- en nieuwsforum over Indonesië en Nederlands-Indië
 
IndexKalenderFAQRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Claim Birma-spoorlijn slecht onderbouwd

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
wu

avatar

Aantal berichten : 6613
Registratiedatum : 08-12-08

BerichtOnderwerp: Claim Birma-spoorlijn slecht onderbouwd   do 12 maa 2015 - 20:03


Claim Birma-spoorlijn slecht onderbouwd

  Historische achtergronden
  Blogs & Opinie
  Nederlands-Indië

Bert Immerzeel 12 maart 2015

Opinie


De Stichting Task Force Indisch Rechtsherstel heeft aangekondigd dat de Nederlandse staat een claim kan verwachten voor het onzorgvuldig uitvoeren van de Birma-regeling. Nogal voorbarig, vindt Bert Immerzeel, want voor een dergelijke beschuldiging missen harde bewijzen.

De afgelopen weken verschenen meerdere berichten in de media over Nederlandse krijgsgevangenen die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de Birma-spoorlijn hebben gewerkt. Een verschrikkelijke geschiedenis die niet vergeten mag worden, en daarom steeds moet worden verteld. Maar toch, waarom juist nu deze extra aandacht? Omdat het 70 jaar geleden is dat de oorlog is geëindigd? Nee, omdat een nieuwe organisatie, de Stichting Task Force Indisch Rechtsherstel (TFIR), de Nederlandse overheid beschuldigt van onzorgvuldig handelen.

Uit de verkoop van de spoorlijn kregen de geallieerden van de Thaise overheid enkele miljoenen. Hiervan werd in 1954 honderdduizend Britse ponden voor de Nederlandse overheid gereserveerd om de mannen die de lijn hadden aangelegd, te compenseren. Volgens de Stichting TFIR zou deze overheid onvoldoende inspanning hebben geleverd om alle ca. 17 à 18 duizend Nederlandse Birma-dwangarbeiders over deze regeling te informeren.

Reacties positief
Deze ‘Birma-regeling’ was de eerste van een drietal regelingen waarbij de Nederlandse overheid als doorgeefluik fungeerde bij de verdeling van een lump sum. De andere twee, beide uit 1956, waren een uitkering bestemd voor álle krijgsgevangenen op basis van het vredesverdrag met Japan, en een uitkering bestemd voor burgergeïnterneerden op basis van het zogenaamde Yoshida-Stikkerprotocol.

Honderdduizend Britse ponden betekende volgens de toenmalige wisselkoers 1.062.000 Nederlandse guldens. Minister Beyen van Buitenlandse Zaken, en Luns, minister zonder Portefeuille, beloofden op 14 juli 1954 aan de Tweede Kamer dit bedrag te verdelen over de daarvoor in aanmerking komende krijgsgevangenen. De individuele uitkering werd vastgesteld op fl. 61,73. Er was zo ruimte gemaakt voor 17.200 betalingen. Dezelfde maand verschenen oproepen in Nederlandse en Nederlandstalige Indonesische dagbladen, en werden radiopraatjes gehouden. De reacties van de dwangarbeiders waren positief. Zowel in Nederland als in Nederlands-Indië ontstonden initiatieven om het geld af te staan aan een speciaal fonds voor de meest behoeftigen.

Een zachte dood
Helaas weten we niet precies hoeveel dwangarbeiders een beroep op de regeling hebben gedaan, evenmin hoe velen hun uitkering afstonden. De archieven zijn verloren gegaan. Het enige dat bewaard is gebleven, is een verslagje van rond 1967 ter grootte van een A4-tje, en een algemene lijst van alle Nederlandse krijgsgevangenen, waarop is aangetekend of werd uitgekeerd.

In 1967 werd vastgesteld dat nog slechts sporadisch aanvragen binnenkwamen; op dat moment was nog geld in kas “voor een dozijn aanvragen”. In hetzelfde jaar werd de uitvoering van de drie regelingen overgedragen van Buitenlandse- naar Binnenlandse Zaken. Deze uitvoering, nu in handen van de Stichting Administratie Indische Pensioenen (SAIP) in Heerlen, werd voortgezet op kosten van ´s Rijks kas. Tientallen jaren lang betrof het slechts een voetnoot in de jaarverslagen; nieuwe aanvragen kwamen zelden voor. Een zachtere dood kon een regeling niet sterven, zo leek het.

Andijvielucht
Tot in 2014, toen schrijfster Griselda Molemans met de publicatie van haar boek Opgevangen in andijvielucht het stof deed oprakelen. In dit werk noemt zij een tiental ‘claims’ van de Indische gemeenschap, waaronder ook een met betrekking tot de Birma-regeling. Alles zou fout zijn gegaan: De overheid was niet transparant geweest en hield geheime stukken achter; er was te weinig publiciteit, en duizenden ‘rechthebbenden’ zouden van de regeling geen weet hebben gehad.

De nu door haar in het leven geroepen Stichting TFIR wil bij de overheid een claim indienen voor het alsnog betalen van de Birma-uitkering aan al die ‘rechthebbenden’ (door de stichting op onduidelijke gronden becijferd op 6.424), geïndexeerd, met rente-op-rente. Hiertoe werd contact gezocht met advocate Liesbeth Zegveld.

Logica
De Indische gemeenschap heeft het trauma van de Japanse bezetting, de bersiap, het gedwongen vertrek uit Nederlands-Indië en de kille ontvangst in Nederland nog steeds niet verwerkt. En ja, daaraan is de overheid wel degelijk mede schuldig. Klagen over de overheid leidt in deze kringen dan ook tot grote bijval, zó grote bijval dat de Stichting TFIR inmiddels al 750 ‘rechthebbenden’ heeft verzameld, bijna allen kinderen en kindskinderen van spoorwegwerkers die dénken dat hun vader of opa 60 jaar geleden geen weet had van de regeling. Zó veel ‘rechthebbenden’ die een aanvraag willen indienen móet wel het bewijs zijn van onvoldoende bekendheid, aldus de redenering.

Deze logica lijkt te worden weersproken door feiten. Gealarmeerd door recente publiciteit, heeft zich ook een aantal ex-krijgsgevangenen en nabestaanden rechtstreeks bij de SAIP gemeld. Wat blijkt? De SAIP heeft de afgelopen maand een honderdtal afwijzingen moeten versturen. In alle gevallen bleek dat in een ver verleden al was uitbetaald. De kans is dan ook levensgroot dat straks die 750 aanvragers of meer van de Stichting TFIR, ook (bijna) allen te horen krijgen dat al eerder werd uitbetaald. En dus dat het niet-gebruik van de regeling in de verste verte niet zo groot is als door de Stichting wordt verondersteld.

De Stichting TFIR doet er goed aan eerst de feiten te kennen, en dán de publiciteit te zoeken. Niet andersom.

~ Bert Immerzeel
Beheerder van Java Post


Lees ook: ‘Veel oud-dwangarbeiders Birmaspoorweg kregen uitkering niet’
DVD’s: Dodelijk Spoor & Spoor van 100.000 doden

Historiek


ons topic van 9 feb 2015 : Stichting overweegt claim namens dwangarbeiders Birmaspoorlijn
Terug naar boven Go down
http://indonesie.actieforum.com
Henri R. Cingoor

avatar

Aantal berichten : 2306
Registratiedatum : 04-01-09
Woonplaats : Op de oevers van de Kali Brantas

BerichtOnderwerp: Re: Claim Birma-spoorlijn slecht onderbouwd   vr 13 maa 2015 - 10:27



.....Onder andere deze quote van Bert Immerzeel's artikel: "dat de Stichting TFIR inmiddels al 750 ‘rechthebbenden’ heeft verzameld,..."

Even verderop schrijft Bert, dat de SAIP een honderdtal afwijzingen heeft verstuurd naar betrokkenen die een aanvraag deden.

Weer verderop schrijft Bert Immerzeel, dat de kans groot is, dat straks de (bijna) overige aanvragers dan ook nul op rekest zullen krijgen van de SAIP.



Ik zou zeggen: Laten we maar eerst even afwachten of het daadwerkelijk zo zal gebeuren en dat men niet op basis van dat honderdtal afwijzingen, al direct een wijsvinger uitsteekt naar de stichting TFIR met de conclusie, dat de TFIR eerst het huiswerk dient te onderzoeken, alvorens de publiciteit op te zoeken.

Immers: er is geen rook zonder vuur.
Terug naar boven Go down
http://www.imexbo.nl
 
Claim Birma-spoorlijn slecht onderbouwd
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Namen van de Nederlandse dwangarbeiders aan de Birma-Thailandspoorweg
» Diverse slechtvalken in Nederland 2012/2013
» Stichting overweegt claim namens dwangarbeiders Birmaspoorlijn
» Jakarta Looking Into Claim That Islamic State Executed Indonesian Jihadist for ‘Spreading AIDS’

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Indonesië :: Berichten :: Algemeen-
Ga naar: