Indonesië

Informatie- en nieuwsforum over Indonesië en Nederlands-Indië
 
IndexKalenderFAQRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Nu 'moet' ik ook. Uit een ingewikkeld schuldgevoel

Ga naar beneden 
AuteurBericht
ElEl

avatar

Aantal berichten : 8018
Registratiedatum : 08-12-08

BerichtOnderwerp: Nu 'moet' ik ook. Uit een ingewikkeld schuldgevoel   wo 15 aug 2018 - 18:45

Nu 'moet' ik ook. Uit een ingewikkeld schuldgevoel

DOOR: THEODOR HOLMAN 15 AUGUSTUS 2018, 12:30

Vandaag is de Indië-herdenking. Ik ga daar altijd heen - ook om familie te zien, voorzover ik ze het afgelopen jaar niet in een kist heb zien liggen.

Waar er aan de ene kant familie bijkomt, dunt hij onherroepelijk aan de andere kant uit.

Herdenken vind ik belangrijk.

Vroeger niet. Omdat ik het niet begreep. Waarom wilde mijn moeder welbewust die wond openrijten en haar trauma herbeleven? Want zo zag ik het. Moeder leed aan een kampsyndroom en steevast kreeg ze een aanval van paniek en meedogenloze nachtmerries in de dagen en nachten rondom de herdenking.

Ik herinner me het geluid van het medicijnendoosje waar ze haar valiumtabletten los in bewaarde en dat altijd in de zak van haar jas zat. Als ze naar buiten ging controleerde ze door even te rammelen of ze het doosje bij zich had, voor het geval dat...

"Ga er toch niet heen, mam..."

"Jawel, moet!"

Het zal wel, dacht ik. Maar nu 'moet' ik ook. Uit een ingewikkeld schuldgevoel, waar mijn moeder misschien even­eens last van had.

Mijn ouders hadden het verdringen tot kunst verheven, want anders zat je maar in je geest oorlog te voeren.

Na de oorlog in je geest oorlog voeren is niet het denken aan een reeks heldendaden, zelfs al stond je aan de goede kant. Integendeel. Je moest de duistere zaken die je had gezien en meegemaakt, in overeenstemming brengen met je soms egocentrische en immorele gedachten die je destijds uit lijfsbehoud had.

Toen de Jappen mijn moeder voor straf haar eigen graf lieten graven waar zij en mijn zuster in zouden komen te liggen, moest ze toch bedenken op welke manier ze mijn zuster zou ombrengen en of ze dat zou doen.

En toen dat goddank niet doorging, waren er wellustige gedachten aan wraak die moesten worden weggewist. Zeker toen mijn moeder in de Bersiaptijd door de Japanners in het kamp moest worden beschermd omdat de nationalisten anders op haar jaagden.

Als mijn moeder herdacht, wist ze dat ze niet de enige was met zulke nachtmerries in haar geest.

Ik besef dat, en ga naar de herdenking om geheugen­verlies tegen te gaan.

We horen een toespraak aan die onze moraal bijslijpt, leggen bij het monument bloemen die het leven symboli­seren en staan even stil om de pijn in herinnering te ­brengen.

Parool
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
 
Nu 'moet' ik ook. Uit een ingewikkeld schuldgevoel
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Wat je moet weten over de gewoontes van Indonesiërs - Bali Indonesië
» 19toen III - Een Indo moet gewoon weten wat hij is en daar trots op zijn
» Vanavond op televisie : 'Lijst slachtoffers politionele acties moet openbaar'
» Kennelijk moet je een moslimland van binnenuit kennen
» 'Standbeeld omstreden VOC-generaal Coen moet weg'

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Indonesië :: Berichten :: Algemeen-
Ga naar: