Indonesië

Informatie- en nieuwsforum over Indonesië en Nederlands-Indië
 
IndexKalenderFAQRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 16:18

woensdag 02 september 2009
‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’

ROTTERDAM - Antropologe Lizzy van Leeuwen schrijft deze week in De Groene Amsterdammer dat Geert Wilders van Indische afkomst is, maar dat hij dat probeert te verhullen door zijn haar te blonderen.


FOTO ANP/VALERIE KUYPERS

Zijn overgrootmoeder stamt uit een joods-Indische familie met de naam Meijer. Haar man Johan Ording was adjunct-directeur financieel toezicht in Nederlands-Indië, en niet militair zoals Wilders ooit zou hebben gezegd.

Zijn nep blonde haar is volgens de antropologe ‘een geniale ingeving van Wilders geweest. Het haar van Wilders is een politiek symptoom' dat ten onrechte niet serieus wordt genomen.'

De antropologe legt in het artikel ook nog een gewaagde 'band' tussen Wilders en de NSB : ‘ zijn anti-islamitische opstelling en zijn 'extreme patriottisme' deelt Wilders met veel andere politici van Indische afkomst, en ook met de nationaal-socialistische NSB, die in Nederlands-Indië in de jaren dertig heel populair was.’

Geert Wilders heeft nog niet gereageerd op het artikel in De Groene Amsterdammer.

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 17:32

Dit is het artikel uit de Groene
------------

Wreker van zijn Indische grootouders
De politieke roots van Geert Wilders

Geert Wilders lijkt alle politiek te reduceren tot vraagstukken van grensbewaking, volkstelling en volksverplaatsing. Displacedness vormt het steeds terugkerende motief van zijn betoog en niet toevallig ook van zijn verborgen Indische familiegeschiedenis.

EN WEER LUKTE het hem: door heel Europa meldden krantenkoppen in juni de plannen van Geert Wilders om ‘miljoenen, tientallen miljoenen’ Europese moslims voorgoed uit te zetten als ze problemen veroorzaken. De PVV-leider deed deze uitspraak in Denemarken waar hij, net als in de Verenigde Staten, door velen wordt gezien als internationale held van het vrije woord. In het buitenland gooit Wilders alle remmen los als hij zijn vaste thema aansnijdt: de dreigende islamisering van het vrije Westen, te beginnen met ‘Eurabia’. Zijn alternatief – deportatie, opsluiting en/of verbanning van moslims – wordt in het buitenland doorgaans met staande ovaties verwelkomd. In Denemarken beweerde hij ook dat de westerse democratie op de rand van de afgrond staat door ‘massale immigratie en het hoge geboortecijfer van moslims’. In Los Angeles liet Wilders weten dat de hedendaagse islam in Europa oproept tot ‘onze vernietiging’.

De vraag blijft: wat beweegt Wilders? Uit welke bron put hij zijn monomane gedrevenheid? Is er een context denkbaar – ideologisch, historisch – waarin de figuur van Wilders thuishoort? Ondanks de vele pogingen om de volksvertegenwoordiger politiek te plaatsen, blijft een bevredigende analyse uit. Wilders is de laatste jaren omschreven als fascist, racist, populist, ‘provinciaal’, xenofoob, ‘volbloed liberaal’, rechts-extremist, rechts-radicaal en als ‘islamracist’. Hij gaat verder dan gewone rechts-extremisten als Jean-Marie Le Pen en Filip Dewinter, stellen sommige politicologen. Meindert Fennema (UvA) beweert dat Wilders’ voorstellen soms verontrustend ver over de grens van de rechtsstaat gaan – typeringen die Wilders zelf afdoet met ‘gezeur in de marge’ en de behoefte hem te demoniseren. Wilders noemt zichzelf sinds kort ‘Dutch freedom fighter’; daarvóór omschreef hij zichzelf graag als ‘democraat in hart en nieren’.

Waar het publiek, de politici en de politicologen het mee moeten doen – afgezien natuurlijk van het verbale geweld – zijn het VVD-verleden, de benadrukte afkomst uit Limburg en het extreme, geblondeerde kapsel. Als politicus lijkt hij uit de lucht te zijn gevallen: een zelfgefabriekte brandbom uit Venlo, die in geen enkele politieke traditie past en ook daarom moeilijk politiek onschadelijk te maken is. Voor veel Nederlanders (vooral in de Randstad) is Limburg nog steeds een soort buitengebied, van waaruit je van alles kunt verwachten; een gebied met eigen normen en waarden en een ongewone cultuur. Dit vooroordeel staat een diepergaande blik op het fenomeen Wilders in de weg. Waarom verder zoeken als ‘Limburg’ een verklarend kader biedt? Misschien wel omdat de VVD als kraamkamer van de PVV toch nieuw licht op Wilders’ missie kan werpen? Het haar van Wilders is intussen een politiek symptoom dat ten onrechte niet serieus genomen wordt.

IN JUNI werd in een klein artikel in Trouw de genealoog Roel de Neve geciteerd over de genetische afstamming van Wilders, die een paar Aziatische, mogelijk islamitische voormoeders in zijn Nederlands-Indische voorgeslacht telt. Wilders is deels van Indische afkomst, meldt het bericht, maar dat is een onjuiste formulering, want ‘Indische afkomst’ houdt al in: van gemengde komaf. Wilders is een Indo. In Nederland Door Omstandigheden, zoals het grapje vroeger luidde. De Volkskrant reageerde op dit nieuws met een satirisch stukje waarin Wilders werd opgevoerd als een jonge driftkop, verslaafd aan de Blue Diamonds-hit Ramona, die tot razernij verviel omdat de jukebox na zestien keer Ramona spelen werd stilgelegd.

Veel meer dan dit ‘Indisch’ geïnspireerde fantasieverhaal heeft het nieuws over de afkomst van de politicus sindsdien niet opgeleverd in de media. Ten onrechte, want interessanter dan Wilders’ precieze genetische afstamming is zijn verborgen ‘culturele’ Indoschap, omdat dat tot uiting kan komen in zijn politieke genealogie. Is het denkbaar dat postkoloniale historie en familiegeschiedenis Wilders hebben gemaakt tot wat hij vandaag politiek voorstelt en voorstaat? Hoort Wilders tot het onuitgepakte deel van onze Indische erfenis?

Hijzelf draait ongemakkelijk om zijn Indische afkomst heen. In de biografie Veel gekker kan het niet worden (2008) van Arthur Blok en Jonathan van Melle komt Wilders, gevraagd naar zijn Indische achtergrond, met een onsamenhangend verhaal:

'Mijn moeders vader was majoor in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) en hij is daar naartoe gezonden. Mijn moeder is uit Nederlandse ouders geboren, maar zij heeft wel enkele zussen, en een daarvan is getrouwd met een Indische man. Ik heb zover ik weet en me herinner twee echte neven en een oom uit Indonesië. Mijn moeder heeft destijds drie maanden in Nederlands-Indië gewoond en is daarna naar Frankrijk gegaan, toen haar vader, mijn opa, weer terug moest. Al zijn dochters zijn toen met aangetrouwde familie ook weer mee teruggegaan, dus er is wel enige Indische invloed in mijn familie zichtbaar. Bij de oudste zus van mijn moeder, die lang in Nederlands-Indië heeft gewoond, gingen we wel eens in het weekend kroepoek bakken.'

Recent onderzoek in het Nationaal Archief brengt aan het licht dat dit fragment uit halve waarheden, verdichtsels en losse interpretaties bestaat, waarover straks meer. Waarom verhult en verbergt Wilders zijn Indische afkomst?

IN WILDERS’ politieke carrière vormen niet toevallig territoriumkwesties en de mogelijke demografische gevolgen daarvan – zoals migratie – een centrale rol. Ze vormen zogezegd zijn politieke vehikel. In de jaren negentig, na zijn huwelijk met een Hongaarse diplomate, hield hij zich bezig met de kwade sentimenten rond het door de Eerste Wereldoorlog veroorzaakte verlies van Hongaars grondgebied. Ook interesseerde hij zich intens voor de binnenlandse politiek van Israël, het land waarvoor hij naar eigen zeggen een diepe liefde voelt. Die liefde is al vroeg ontstaan: na zijn havo-eindexamen vertrok Wilders voor twee jaar naar Israël om zich bij een in het grensgebied van de omstreden Jordaanvallei gelegen kibboets aan te sluiten. Wilders’ geopolitieke obsessies kwamen duidelijk tot uiting ten tijde van zijn breuk met de VVD, veroorzaakt door het positieve fractiestandpunt over de toetreding van Turkije tot de EU. Dat vond Wilders ontoelaatbaar, omdat Turkije als ‘moslimland’ onverenigbaar zou zijn met de Europese cultuur – bovendien, voorspelde hij, ‘komen ze straks allemaal onze kant op’.

Sindsdien lijkt Wilders alle politiek te reduceren tot vraagstukken van grensbewaking, volkstelling en volksverplaatsing in het algemeen. Displacedness vormt het steeds terugkerende, onderliggende motief van zijn betoog en niet toevallig ook van zijn verborgen familiegeschiedenis. Indische familiegeschiedenissen reflecteren bijna allemaal de calamiteiten van de twintigste eeuw: uitsluiting, vervolging, geweld en gedwongen afscheid maakten een zeker deel uit van de ervaringen van Indische ouders, grootouders en overgrootouders. Zwaartepunt daarin vormde de Tweede Wereldoorlog, een oorlog waarin men volgens de historicus Mark Mazower ‘mensen verplaatste om politieke grenzen te consolideren’. In Nederlands-Indië leidde de Japanse Groot-Aziëpolitiek bijvoorbeeld tot het beleid om de blanke aanwezigheid totaal uit de openbare sfeer te bannen, door internering in kampen. De racistische bezettingsmaatregelen van de Japanners verscherpten de aloude identiteitsproblematiek van de Indo’s als onduidelijke ‘tussenklasse’ aanzienlijk.

Voor wie thuis is in kringen binnen de Indische gemeenschap is het niet onbekend dat Wilders juist op het punt van grenzen trekken veel bijval vindt van de oudere generaties Indische Nederlanders. Die al dan niet heimelijke instemming komt van totok- (blanke) en vooral van Indo-kant. Voor hen is Wilders een regelrechte branie: een lefgozer, een rebel, een ontregelaar. Afkeer van en angst voor moslimimmigratie en het fenomeen multiculturaliteit tekenden opvallend veel van de zichtbare politieke activiteit van Indische Nederlanders sinds de late jaren zeventig.

Serieuze vormen kregen deze sentimenten in 1980 met de oprichting van de Centrumpartij door de Indo Henry Brookman, destijds werkzaam aan de VU. De Centrumpartij kritiseerde het minderhedenbeleid en profileerde zich als een nationalistische anti-immigratiepartij; leden van de oervorm van de Centrumpartij, de NCP, hadden in 1980 Marokkanen overvallen die in een kerk in hongerstaking waren vanwege dreigende uitzetting. In deze tijd werden Indische Nederlanders voor hun gevoel door de overheid ‘weggezet’ als culturele minderheid, terwijl het Nederlanderschap, de vaderlandse taal en cultuur en de aanhankelijkheid jegens Oranje vanouds juist gevierd werden onder Indo’s. Het idee onder één noemer terecht te komen met Turkse en Marokkaanse moslims, broeders van de Indonesiërs die hen na een bloedige klopjacht, de bersiap, uit hun moederland hadden verjaagd, was voor vele Indo’s onverteerbaar, zoals nog na te lezen valt in oude nummers van het Indische lijfblad Moesson.

EIND JAREN VIJFTIG heette Moesson nog Onze Brug en was het een bulletin gewijd aan de opbouw en ontwikkeling van het voor Indo’s bestemde ‘stamland’ Nieuw-Guinea. Tijdens de vooroorlogse crisisjaren was namelijk het idee ontstaan om van het nog onontgonnen Nieuw-Guinea een nieuw thuisland te maken voor Indo’s. Rond de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië in 1949 was het initiatief op losse schroeven komen te staan, want de republiek eiste ook dit laatste restje koloniaal Nederland op. De symbolische waarde ervan was echter groot, vooral voor Indische Nederlanders. In 1951 ontstond een regeringscrisis, nadat VVD-fractievoorzitter Oud geopteerd had voor het behoud van Nieuw-Guinea voor Nederland, tegen de zin van VVD-minister Stikker. De succesvolle VVD-campagne in 1948 was geheel gericht geweest op de Indië-politiek: de verkiezingsaffiches lieten het gezicht van Soekarno zien met de tekst: ‘Heeft u er ook genoeg van?’ Nog vele jaren nadien zou de kolonialistische vertakking binnen de VVD invloed uitoefenen op partijstandpunten. De kwestie-Nieuw-Guinea was ook een van de speerpunten van het Jong Conservatief Verbond, een nieuwe partij onder leiding van de Indische Nederlander Feuilletau de Bruyn, die zich verder hard maakte voor verkleining van staatsuitgaven, terugdringing van de rol van politieke partijen en bestrijding van het socialisme. Het uiteindelijke loslaten van Nieuw-Guinea in 1962 leidde tot groot en voorspelbaar ongenoegen bij vele Indische Nederlanders, omdat Soekarno ook in deze kwestie weer aan het langste eind trok.

Het is opvallend hoe constant de deelname was van Indische Nederlanders aan partijvorming op basis van conservatief-nationalistische, (neo)koloniale beginselen, vergeleken met de deelname aan de progressieve beweging. De focus lag daarbij sterk op beschermen en bewaken van grenzen en op insluiten en/of buitensluiten van bevolkingsgroepen. In de jaren dertig, nog in Nederlands-Indië, sloten relatief veel Indo’s zich aan bij de NSB (zeventig procent van het ledenaantal). Dit was het geval vanwege het ultranationalistisch Hollandse karakter van de partij, maar ook vanwege de grote angst voor het oprukkende Indonesische nationalisme.

De NSB had in de kolonie een ander (niet-racistisch) karakter en een andere plek dan in Nederland. De partij bood Indo’s de kans om zichzelf en elkaar te laten zien dat zij ‘Hollandser dan de Hollanders’ wilden zijn en dat zij zich geheel identificeerden met de Nederlandse culturele erfenis en met oranje-blanje-bleu. Niet vergeten moet worden dat de koloniale elite in die tijd nagenoeg blank was. Omdat de Indische NSB een autoritair gezag voorstond, evenals het eeuwige behoud van de kolonie voor het vaderland, zagen veel Nederlanders in Indië in de partij dé oplossing om de dreiging van de opstandige, islamitische ‘inlanders’ te keren. Bij zijn succesvolle bezoek aan Nederlands-Indië in 1935 werd Anton Mussert zelfs tot tweemaal toe ontvangen door gouverneur-generaal De Jonge.

Nog voor de NSB leden ging werven, had in Batavia overigens al de eerste bijeenkomst van de Nederlandsch-Indische Fascisten Organisatie plaatsgehad, onder leiding van de Indo majoor b.d. Rhemrev. Ook hij maakte zich sterk voor terugdringing van de ‘inlandse’ invloed op het bestuur en herstel van de leidende rol van Nederlanders in de kolonie, maar kreeg minder aanhang.

Ging het in de naoorlogse jaren nog om ‘handhaving van de rijkseenheid’ (vasthouden aan Nederlands-Indië en later Nieuw-Guinea), ná de Indische assimilatie in Nederland raakten vele conservatieve politici en activisten van Nederlands-Indische komaf gefocust op de thema’s multiculturalisme en moslimimmigratie (zie kader). Zo was een van de eerste bekende politici die zich opvallend tegendraads uitliet over het vreemdelingenbeleid en de multiculturele samenleving VVD-prominent Frits Bolkestein, die een Indische moeder had. Hij viel op omdat hij in zijn tijd de enige EU-commissaris was die zich fel keerde tegen eventueel EU-lidmaatschap van Turkije. Tevens ‘torpedeerde’ hij, zo meldde het KRO-programma Reporter, als staatssecretaris voor Buitenlandse Handel de handelsrelaties met Indonesië, iets waarvan hij ook al was beticht toen hij daar nog werkte voor Shell. Onder Bolkesteins hoede zou Wilders in 1998 zijn entree maken als VVD-Kamerlid, nadat hij als fractiemedewerker jarenlang speeches voor Bolkestein had geschreven.

De opkomst van de Indische NSB in de jaren dertig werd niet alleen veroorzaakt door Nederlands-Indisch patriottisme en de vrees voor Indonesisch nationalisme. De economische crisis werd in Nederlands-Indië zeer diep gevoeld en ook daarom klonk de roep om een autoritair en daadkrachtig bestuur steeds luider. Door bedrijfssluitingen nam de werkloosheid onder alle bevolkingsgroepen snel toe. De ambtenarensalarissen werden geregeld verlaagd, wat de Indo’s – in groten getale werkzaam bij de overheid – hard trof. Vanaf ongeveer 1900 had vooral deze groep in Nederlands-Indië geleefd met een groeiende angst voor een Indonesische revolutie. Vanwege hun gemengde afkomst was het onzeker of er na zo’n wisseling van de wacht nog wel plaats voor hen was in hun geboorteland. ‘Europa’ was voor hen een abstract begrip; een plek om ‘met verlof’ te gaan voor hoger geplaatste ambtenaren.

De angst en onzekerheid waren gevoed door het feit dat Indonesiërs steeds meer banen aan de onderkant van de arbeidsmarkt gingen innemen die voorheen bestemd waren geweest voor Indo’s. Dit kwam door beter onderwijs en ook doordat Indonesiërs minder betaald kregen dan Europeanen voor hetzelfde werk. Tegen deze achtergrond van dreigende marginalisering van Indo’s ontstonden de ‘stamland Nieuw-Guinea’-plannen, waarvoor propagandalectuur werd gemaakt door de N.E.N.A.S.U., de Nederlandsche Nationaal Socialistische Uitgeverij. Het koloniaal bestuur bezuinigde in deze periode fors op al zijn uitgaven, wat de werkgelegenheid voor iedereen nog verder verslechterde. In 1932 vonden grote demonstraties plaats in Batavia, waarbij op spandoeken te lezen stond: ‘De regeering maakt de ambtenaren rebelsch!’ Dat het een risico inhield voor ambtenaren om in zulke onzekere tijden voor een jaar met Europees verlof te gaan, ondervond Johan Ording, de grootvader van Geert Wilders.
Terug naar boven Ga naar beneden
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 17:36

Deel 2 van het artikel in de Groene
------------------------------------------

IN HET NATIONAAL ARCHIEF, tussen de vele vergeelde stukken die bewaard zijn gebleven van het Commissariaat voor Indische Zaken – dat direct onder de minister van Koloniën viel – bevindt zich een lijvig dossier, geheel gewijd aan Ording. Het dossier is in 1935 afgesloten en vermoedelijk pas deze zomer voor het eerst weer opengeslagen.

Ording, een geboren Utrechter, was adjunct-inspecteur voor het financieel toezicht op de regentschappen en stadsgemeenten in de provincie Oost-Java. Het eerste half jaar van zijn verlofperiode, najaar 1933, had hij doorgebracht in Nice. Daarna was hij neergestreken in het kerkdorp Grubbenvorst nabij Venlo, samen met zijn uit een oude Indische familie afkomstige vrouw Johanna en hun zeven kleine kinderen. Ording had zich om economische redenen tijdelijk in het afgelegen Grubbenvorst gevestigd. Terwijl hij al in Nice zat, was hij in Soerabaja namelijk (opnieuw) failliet verklaard. In Grubbenvorst ontving hij najaar 1934 onverwacht een telegram met het bericht dat hij wegens ongeschiktheid voor de dienst was ontslagen. Hij kreeg het advies zo snel mogelijk pensioen aan te vragen. Dat pensioen werd almaar niet uitbetaald, waardoor hij in grote geldnood kwam. Wederom ging hij failliet. Nog veel erger was dat Ording en zijn gezin, naar later zou blijken, geen passage terug naar Nederlands-Indië kregen vergoed, omdat hij in Nederland geboren was. Zijn vrouw en kinderen waren echter wél allemaal op Java geboren.

Voor de zwangere Johanna, afkomstig uit de bekende en grote Indisch-joodse familie Meijer en gewend aan een zwerm van bedienden om zich heen, moet het eerste verblijf in Nederland vreselijk zijn geweest. De zorg voor de kinderen (de oudste was dertien) zal op haar alleen zijn neergekomen: een nieuwe ervaring in vreemde omstandigheden. Waarschijnlijk kon zij het lokale dialect amper verstaan. De eerste maanden ontving de gestrande familie nog een klein bedrag aan voorlopige bijstand uit Indië, waarop wegens de schulden ook nog werd gekort. Twee maanden na de bevalling van Johanna in januari 1935 hield deze bijstand zonder berichtgeving op. Ording en zijn gezin raakten aan de bedelstaf en werden daarnaast ook bedreigd met huisuitzetting. Hij schreef het Nationaal Crisiscomité om steunverlening.

Ondanks een serie verzoeken om informatie had Ording nog steeds niet gehoord waarom hij, na zeventien jaar, ongeschikt was verklaard voor de dienst. Weliswaar had hij in de privé-sfeer geregeld met grote financiële moeilijkheden en faillissementen te kampen gehad (die hij toeschreef aan de ‘tijdelijke niet gehele toerekeningsvatbaarheid’ van zijn echtgenote). Ook was hij vlak voor zijn vertrek voorlopig in een andere functie tewerkgesteld. Toen hij eenmaal vertrokken was uit Indië kwam uit dat Ording opnieuw hoge schulden had gemaakt tijdens een lange tussenstop op weg naar de boot, in Soekaboemi (waar Wilders’ moeder als zevende kind geboren werd, waarschijnlijk in het ouderlijk huis van Johanna). In Soekaboemi was ook justitieel onderzoek geopend naar beschuldigingen van oplichting en ‘flesschentrekkerij’ door het echtpaar. Wat later vast kwam te staan was dat Ording ettelijke schuldeisers bewust had benadeeld, niet alleen in Nederlands-Indië, maar ook op verlof in Nice. Zijn ambtelijke beoordelingen waren echter altijd meer dan voldoende geweest en volgens ambtelijke berichten waren ‘zijn capaciteiten niet ongunstig’



Ording bleef dus in het duister over de reden waarom hij geen pensioen ontving en waarom de voorlopige bijstandverlening plotseling was stopgezet: hij ontving geen enkel nader bericht, niet uit Nederlands-Indië en niet uit Den Haag. Ten einde raad wendde hij zich in april 1935 met een aangrijpend verzoekschrift tot minister van Koloniën Colijn, waarin Ording hem vroeg zijn gezin ‘op het laatste moment van een algeheelen ondergang’ te redden. ‘Thans laat de provincie [Oost-Java] mij en mijn gezin, bestaande uit buiten mijzelf en echtgenote acht zeer jeugdige kinderen, over aan de publieke liefdadigheid. Thans, Excellentie, heerscht in mijn gezin broodnood.’ Op advies van gouverneur-generaal De Jonge besloot Colijn om Ordings pensioenaanvraag toch af te wijzen. Volgens De Jonge had Ording zich in Nederlands-Indië aan ‘zoodanig ernstig wangedrag’ schuldig gemaakt dat hij daarmee al zijn pensioenaanspraken had verspeeld. Er was vanuit Oost-Java gerapporteerd dat hij ‘geen orde op zijn zaken kon stellen’, dat hij ‘zoowel in financieel als in moreel opzicht geheel onbetrouwbaar’ was en dat hij ‘evenals zijn echtgenoote gewend is vèr boven zijn stand te leven’. Dat Ording zich op geen enkel moment had kunnen verdedigen tegen deze overzeese aantijgingen had bij de besluitvorming kennelijk geen gewicht in de schaal gelegd.

Om het besluit juridisch dicht te metselen maakte Colijn van een lelijke truc gebruik: omdat ook weer niet van Ording kon worden gezegd dat hij voor alle dienst in Nederlands-Indië ongeschikt was, kwam hij niet in aanmerking voor de geldende pensioenregeling ten tijde van zijn ontslag, het zogenoemde ‘non-valeurspensioen’. Bovendien, redeneerde Colijn, was de regeling van het non-valeurspensioen een maand na Ordings ontslagdatum toch ingetrokken, dus hoefde die niet op hem te worden toegepast. Op deze kwalijke manier, met wat werd aangeduid als het ‘aanpassingsbeleid’, bezuinigde het koloniale bestuur op de personeelskosten in de crisisjaren, met ‘rebelschheid’ als onvermijdelijk gevolg.

De gang van zaken was voor de 33-jarige Johanna, gewend aan een comfortabel bestaan in de tropen, ongetwijfeld een diep traumatische ervaring, evenals voor haar acht kinderen. Ze was vervallen tot bittere armoede, afgesneden van haar familie en van haar geboorteland, zonder enig vooruitzicht op terugkeer. Ze was bovenal op slinkse wijze haar land uitgezet. Haar vader, die ze niet meer zou terugzien, overleed in 1942 in Soekaboemi. Haar moeder zou de Japanse bezetting en de bersiap overleven en in 1946 als postkoloniale migrant intrekken bij het gezin van Johanna, op 82-jarige leeftijd. Terugkeren naar het Nederlands-Indië van weleer zat er toen voor niemand meer in. Indonesië was voortaan voor de Indonesiërs, al wilde nog niet iedereen dat tot zich door laten dringen.

Ording slaagde erin in Nederland opnieuw carrière te maken, ditmaal in het militaire gevangeniswezen. In de rang van majoor gaf hij leiding in het beruchte interneringsoord voor collaborateurs Fort Honswijk, waar vandaan ook de deportatie van honderden (Nederlandse) NSB’ers en SS’ers naar Nieuw-Guinea plaatsvond. Ording gaf verder leiding aan de strafgevangenis Scheveningen en later aan die in Leeuwarden. Ondanks zijn uiteindelijke rehabilitatie is het waarschijnlijk dat zijn wrange verlofervaring bittere sporen heeft achtergelaten in zijn gezin. In 1961, twee jaar voordat hun kleinzoon Geert er geboren zou worden, vestigden Ording en zijn vrouw zich opnieuw in Venlo. Volgens Wilders woonden zijn grootouders ‘op een halve kilometer afstand’ bij hem vandaan en bezocht hij ze vaak. Ording zou in 1976 overlijden; zes jaar later – Geert was toen achttien – stierf Johanna.

Zowel Wilders’ moeder als zijn grootmoeder en overgrootmoeder hadden zich dus op Nederlandse bodem bevonden toen het doek viel voor Nederlands-Indië en in december 1949 de – afgedwongen – soevereiniteitsoverdracht werd ondertekend. Het oude zeer van de lange Tweede Wereldoorlog moest worden opgeruimd en de postkoloniale herschikking van groepen en grenzen kwam op gang: een proces dat behalve gerechtigheid ook veel koloniaal geïnspireerd ressentiment met zich meebracht. Dat laatste vertaalde zich onder meer in de Haags-Indische lobby’s en de politieke en ambtelijke carrières van ‘Indische jongens’ vanaf begin jaren vijftig.

Hoewel de Nederlandse regering het de Indische Nederlanders moeilijk heeft gemaakt om naar Nederland te vertrekken, omdat ze daarvoor te ‘Oosters georiënteerd’ zouden zijn, zijn de meesten er toch in geslaagd. Ze zouden ervaren dat ze noch in Indonesië noch in Nederland welkome burgers waren. Eén op de vijf migreerde (door) naar de VS, Canada of Australië. Zij die toch in Indonesië bleven, zijn in 1957 door Soekarno, op het hoogtepunt van de Nieuw-Guineacrisis, ten slotte het land uitgezet.

WILDERS’ UITSPRAKEN en stellingnamen lijken wonderwel in de conservatieve en kolonialistische kaders te passen die ook andere politici van Nederlands-Indische origine meer dan een halve eeuw geleden hebben gesteld. Patriottisme, versterking en behoud van de Nederlandse invloedssfeer, waarden en cultuur en een heilig geloof in de natiestaat als panacee (zoals destijds ‘stamland’ Nieuw-Guinea) staan daarin voorop. Ook voor Wilders is ‘terug naar de toestand van vroeger’ vaak het leidmotief en dat leidt soms tot verrassende claims. Zo pleitte hij vorig jaar serieus voor de ‘hereniging’ van Vlaanderen met Nederland, zodat het mythische Groot-Nederland eindelijk op de kaart kon worden gezet (overigens destijds een bekend NSB-streven). Wilders schreef toen in NRC Handelsblad: ‘Het wordt tijd leiderschap te tonen om de historische fouten alsnog recht te zetten. Nu is het moment.’ In dezelfde sfeer vroeg hij onlangs in de Kamer of minister Verhagen bereid was ‘de onvermijdelijke opheffing van België te bespoedigen’. Tegelijkertijd verkondigt hij dat ‘onze soevereiniteit als natie wordt verkwanseld’. Wilders pleitte ook voor de verplaatsing van de Nederlandse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem, ‘als beloning voor Israël’, verzette zich fel tegen een associatie-akkoord tussen de EU en Syrië en riep op tot terugroeping van de ambassadeur uit Saoedi-Arabië, omdat ‘ze zich bemoeien met onze vrijheid van meningsuiting’ (dit naar aanleiding van een diplomatiek bezoek van minister Bot aan Riyad vanwege de cartoonrel). De reis van een Kamerdelegatie naar Saoedi-Arabië in 2008 vatte hij samen als ‘een politiek correcte snoepreis aan een achterlijk en barbaars, islamofascistisch land’. Hij stelde herhaaldelijk vragen over het ‘Indonesische optreden’ tegen Papoea’s in Nieuw-Guinea.

Tekenend was ook zijn opstelling toen de affaire-Westerling ter sprake kwam. Onder legerkapitein Westerlings commando werden in 1946 duizenden onschuldige Indonesiërs omgebracht tijdens een contraterreuroperatie in Zuid-Celebes. In 1950 pleegde Westerling een mislukte staatsgreep tegen Soekarno, waarbij opnieuw veel doden vielen. Het kabinet (Stikker was toen VVD-minister van Buitenlandse Zaken) besloot nog in hetzelfde jaar de man niet te vervolgen voor zijn oorlogsmisdaden; een besluit waarmee Wilders het nog steeds eens kan zijn. Over Westerlings optreden verklaarde hij in 2003 vergoelijkend ‘dat men dat in zijn tijd moet zien’.

Wilders’ afkeer van de immigratie en aanwezigheid van moslims (hij bezigt in dit verband de termen ‘moslimtsunami’ en ‘de Marokkaanse kolonisten’), de islam en multiculturaliteit in het algemeen is en blijft echter zijn voornaamste thema. Daarmee gaat hij nu ook de boer op in het buitenland. Meer dan wat ook is Wilders te plaatsen als een pur sang postkoloniale revanchist, geobsedeerd als hij is door het terugdraaien van naoorlogse geopolitieke en demografische veranderingen en het ‘rechtzetten van historische fouten’. Wraakzucht en extreem patriottisme in de vorm van ‘behoud van de eigen dominante cultuur’, ‘redding van de specifieke Europese waarden’ en ‘terugdringen van de islam’ vormen zijn neokoloniale drijfveren, die hij van de Indische NSB lijkt te hebben gekopieerd. Maar niet alleen van de Indische NSB: ook groeperingen als de kolonialistische rechtertak van de VVD, het Jong Conservatief Verbond, de Centrumpartij en de Vrije Indische Partij deelden vormen van reactionair cultureel patriottisme gekoppeld aan xenofobie. In Wilders’ manifest Kies voor vrijheid staat de volgende, alarmerende aanbeveling:

‘Een Nederland dat zijn eigen identiteit handhaaft en daar trots op is, zich niet laat overnemen of aanpast aan wezensvreemde culturen, of die (sic) zijn identiteit laat verwateren door op te gaan in supranationale instellingen.’
Terug naar boven Ga naar beneden
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 17:39

Deel 3 en subartikeltje biografie auteur
-------------------------------------------------

Dat Wilders opzichtig opereert in een postkoloniale politieke dimensie zonder dat dit herkend wordt, zegt veel over hoe Nederland omging, en nog steeds omgaat, met het koloniale verleden. Zwijgen, ontkennen, vergeten en de andere kant op kijken luidt sinds decennia het devies. Daardoor kan bijna niemand zich meer voorstellen dat Indische gebeurtenissen van meer dan een halve eeuw geleden nog impact kunnen hebben op de politiek van alledag. Dit ondanks het feit dat destijds meer dan een half miljoen Nederlanders betrokken waren bij de Japanse bezetting, de koloniale oorlog en de daaropvolgende volksverhuizing. Het gaat om gebeurtenissen waar veel mensen hun leven lang niet overheen kwamen, en hun kinderen evenmin, van wie een onbekend deel vandaag de dag nog wordt behandeld wegens overgeërfde oorlogsproblematiek, het zogenoemde tweedegeneratietrauma. Wat de langetermijneffecten zijn van de ervaring van het tweederangsburgerschap van Indo’s – in de kolonie en ook later in Nederland – is nog niet onderzocht. Maar dat de problematische zoektocht naar de ‘eigen’ Indische identiteit onverminderd doorgaat, ook bij nieuwe generaties, wordt op het internet meteen duidelijk. Door de stilte rond het koloniale eindspel kunnen de oorlogsgebeurtenissen en wat daar lange tijd aan voorafging nu alsnog een voedingsbodem vormen voor een discutabele politics of displacedness.
Het is niet minder dan een geniale ingeving van Wilders geweest om zijn donkere haar op te bleken. Dat is blijkbaar alles wat in Nederland nodig is om Indo-af te zijn en vervolgens als ‘de man uit Venlo’ de politieke arena te betreden. Een Belgische of Franse politicus met een vergelijkbare neokoloniale agenda loopt daarentegen een grote kans in een vroeg stadium herkend te worden als (nog ongevaarlijke) postkoloniale revanchist. De binnen- en buitenlandse politiek wordt daar bezien op basis van een langetermijnperspectief, waarin oude lobby’s (Algerije, Congo, Rwanda) en nieuwe politici vanzelfsprekend met elkaar in verband worden gebracht – zowel door politici zelf als door politicologen en koloniale historici. Een recent voorbeeld uit België, tegen het licht van de volkerenmoord in Rwanda in 1994, is het debat rond het politiek geïnspireerde ‘genociderevisionisme’. Zulke debatten vinden plaats, in meer of mindere mate, in alle ons omringende ex-koloniale mogendheden, maar niet hier. Door de Indische politieke erfenis willens en wetens in het vergeetboek te schrijven is Nederland stekeblind geworden voor de symbolen en retoriek die lange tijd gezichtsbepalend waren voor zijn eigen imperialisme. Dat is een droevige conclusie.

Het niet belangrijke maar wel ironische gegeven dat Wilders wordt beschuldigd van ‘haatzaaien’, terwijl de beruchte haatzaai-artikelen in het Indische wetboek van strafrecht werden geïntroduceerd om Soekarno cum suis achter de tralies te kunnen zetten, bleef zodoende onopgemerkt. Dat was ook het geval vorig jaar, toen Wilders na het uitbrengen van de film Fitna in Indonesië tot ongewenst vreemdeling werd verklaard. Nooit meer mag hij het land van zijn moeder in. Een en ander ging gepaard met de bestorming van het Nederlandse consulaat in Medan, de verbranding van de Nederlandse vlag en de eis van demonstranten dat alle Nederlanders het land werden uitgezet. De verleiding is groot om in Wilders de wreker van zijn verbannen grootouders, Johan en Johanna Ording, te zien. Maar misschien is Wilders alleen maar een extreem uitvergroot geval van klassieke Indische identiteitsvervreemding. Zijn grensoverschrijdende kapsel is in ieder geval een van de symptomen daarvan.

Indo’s op rechts
Rechts van het midden ontstond in 1994 de Vrije Indische Partij, die weliswaar tegen de komst van vreemdelingen was, maar zich vooral opwierp als behartiger van de belangen van Nederlandse postkoloniale migranten (Indische Nederlanders, Surinamers en Antillianen). Een ander speerpunt van deze partij tijdens de parlementsverkiezingen in 2002 was openbare orde en veiligheid. De Lijst Pim Fortuyn, de eerste volkspartij die zich profileerde door keiharde uitspraken tegen ‘islamisering van de samenleving’ en immigratie, kende vele Indische aanhangers. Kamerlid voor de LPF werd de prominente Indische Nederlander Jim Janssen van Raay, die als nummer drie op de kandidatenlijst had gestaan. In 1996 zat hij nog voor het CDA in het Europees Parlement. Nadat hij door deze partij was geroyeerd wegens vermoedelijke belangenverstrengeling sloot hij zich met zijn zetel aan bij de Unie voor Europa, waarin ook Franse gaullisten en de Forza Italia van Berlusconi vertegenwoordigd waren. In de hoek van extreem-rechts valt op dat de Nationale Alliantie, een ‘samenwerkingsverbond tussen nationalisten, fortuynisten, conservatieven en mensen georiënteerd op de rechtervleugel van de VVD’, jarenlang op de been gehouden werd door de Indo Virginia Kapic (misschien werd de club daarom spottend de Nasi Allochtonenpartij genoemd). Het racistische en vreemdelingen hatende Nederlands Blok telde in 2000 onder de actieve leden met een Indische familienaam John Morren, voormalig gouwleider van de Viking Jeugd Nederland, voormalig gemeenteraadslid voor de Centrum Democraten en innig bevriend met de nazistische Florrie Rost van Tonningen-Heubels, bijgenaamd ‘de zwarte weduwe’. De rabiaat nationaal-socialistische Racial Volunteer Force/ International Militant Pro White Organization kent een groep jonge Indische aanhangers, onder wie de activistische Dave Blom, eerder verbonden aan de racistische Nederlandse Volks Unie. Joop Glimmerveen zélf vond dat ‘Indische Nederlanders niets hoefden te vrezen’, want ‘die mogen per definitie blijven’. In Den Haag ten slotte, de ‘Indische hoofdstad van de wereld’ en niet toevallig een van de twee steden waar Wilders meedoet aan de gemeenteraadsverkiezingen, is de PVV-coördinator – volgens Nova – Ruud Sablerolle, voormalig aanhanger van Nieuw Rechts en telg uit een Indisch geslacht.



Informatie over de auteur:
Lizzy van Leeuwen is bestuurskundige en antropoloog. Ze deed langdurig onderzoek in Jakarta naar de levensstijl van de maatschappelijke bovenlaag tijdens de laatste Soeharto-jaren. Dat resulteerde in twee boeken: Airconditioned lifestyles (1997) en Lost in mall (2005). Vorig jaar publiceerde ze Ons Indisch erfgoed: Zestig jaar strijd om cultuur en identiteit (Bert Bakker), waarin ze concludeerde dat de zwaar beladen koloniale erfenis uit Indië (discriminatie, achterstelling, de kille ontvangst in Nederland en de ‘vermoedelijke tekortkomingen in het naoorlogse rechtsherstel’) effectief is afgekocht door de Nederlandse overheid. Het (schijn)debat hierover speelde zich vooral af in de culturele arena (tussen pasar malams en rijsttafels) in plaats van in relevante maatschappelijke en politieke sferen. Van Leeuwens onderzoek was deel van een breed KNAW-onderzoeksproject naar de postkoloniale geschiedenis van Nederland. Tussen 2006 en 2008 interviewde ze als sociaal rapporteur voor de Stichting Pelita ruim honderd Indische ouderen over hun jeugd-, oorlogs- en migratie-ervaringen
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 18:13

Dank voor het plaatsen BV!

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 18:55

modjes help me eens ...ik zit te klunsen hier


Laatst aangepast door Blauwvogeltje op wo 2 sep 2009 - 18:56; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 18:55

Lizzy doet te veel haar best te beargumenteren hoe slecht mensen van indische afkomst wel niet zijn ... vooral conservatief , tegen buitenlanders en tegen multiculturaliteit .
Wilders heeft een Indische oma.... voila... daar ligt de oorzaak in van zijn slechtigheid ..

Citaat :

Ten onrechte, want interessanter dan Wilders’ precieze genetische afstamming is zijn verborgen ‘culturele’ Indoschap, omdat dat tot uiting kan komen in zijn politieke genealogie. Is het denkbaar dat postkoloniale historie en familiegeschiedenis Wilders hebben gemaakt tot wat hij vandaag politiek voorstelt en voorstaat? Hoort Wilders tot het onuitgepakte deel van onze Indische erfenis

zijn culturele indoschap .... is dat de basis van Wilders intolerante visies ?
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 21:20

Blauwvogeltje schreef:
modjes help me eens ...ik zit te klunsen hier

Volgens mij,kluns jij helemaal niet.........

Ik moet het artikel nog verder aflezen. Hoorde wel, dat bij diverse kranten al gereageerd is, en dat men toch wel opkomt voor de Indische groep. Dat het toch wel kort door de bocht is om te zeggen, dat veel indo's nsb-ers waren......

Lees bijvoorbeeld hier

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 2 sep 2009 - 21:54

welles ..ik kluns wel !! Twisted Evil jocolor
1ste posting kan weg

Het was Dr L. de Jong die in deel 11 van zijn standaardwerk aangaf dat de NSB in Indië populairder was dan in Nederland .
Maar of je ook kan zeggen dat relatief veel indo's lid waren weet ik niet.
Lizzy noemt 70%.. Nou ongeveer 70% van de Nederlandse gemeenschap
was indo... Dus relatief niet veel..
Daarbij zegt ze niet dat ná 1937 de partij leeg liep... veel mensen vertrokken vanwege het toenemende racisme binnen de partij.. overgewaaid uit Nederland en vooral hoog gehouden door mensen, niet-indo en niet-geworteld ..

Heeft Bolkestein een Indische moeder?
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   do 3 sep 2009 - 16:46

Weblog Oh oh Den Haag
Wilders een Indo? En wat dan nog?
donderdag 3 september 2009 17:00



De bewuste cover van de Groene Amsterdammer

'Het is niet minder dan een geniale ingeving van Wilders geweest om zijn donkere haar op te bleken. Dat is blijkbaar alles wat in Nederland nodig is om Indo-af te zijn en vervolgens als 'de man uit Venlo' de politieke arena te betreden.' Een citaat uit een stuk over 'De Indische wortels van Wilders' uit De Groene Amsterdammer. Een politieke analyse tot op de haarwortel? 'Da's nieuw.' dacht ik, en ging verder lezen.

Homo
Lizzy van Leeuwen, bestuurskundige en antropoloog, suggereert vervolgens dat Wilders zijn haren heeft gebleekt, omdat hij anders potentiële kiezers zou afschrikken. Ik geloof daar geen snars van. Sommige mensen willen gewoon (hun) problemen onverbloemd benoemd zien, haar of niet, blond of donker, wit of zwart. Dat was ook al zo bij Pim Fortuyn, waarbij het zijn verondersteld conservatieve achterban niks interesseerde dat hij homo was. Vermoedelijk is het kiezersvolk wat dat betreft moderner dan Van Leeuwen zelf.

Andere slappe praatjes over Wilders’ Hongaarse vrouw in het verleden, of dat hij afgewezen zou zijn door een Turkse of Marokkaanse vriendin, konden zijn kiezers evenmin boeien. Bovendien signaleert Van Leeuwen zelf in haar stuk dat Frits Bolkestein eveneens een indo was. Dat dat bij hem niet bepaald electoraal succes in de weg heeft gestaan, vergeet ze voor het heil van haar stuk maar even gemakshalve. Bij mijn weten verfde Frits z'n haar niet en kwam hij aardig wat Indischer over dan Geert.

Identiteitsvervreemding
Op het slot van het stuk is 'zijn grensoverschrijdende kapsel' echter weer een symptoom van 'een extreem uitvergroot geval van klassieke Indische identiteitsvervreemding'. Da's raar: eerst beweert ze dat Wilders zijn haar bewust bleekt om meer kiezers te trekken en vervolgens is het een symptoom van identiteitsvervreemding, wat volgens mij nogal onbewust verloopt. Geen haarscherpe analyse dus van Lizzy, maar psychologie van de koude grond of de groezelige grachtengordel.

In het stuk lijken argumenten er letterlijk met de haren te worden bijgesleept om Wilders af te kunnen schilderen als iets verfoeilijks. De schrijfster is zich ervan bewust dat Wilders al eerder is weggezet als 'fascist, racist, populist, provinciaal, xenofoob, volbloed liberaal, rechts-extremist, rechts-radicaal, en als islamracist,' zoals ze netjes opsomt. Dit neemt niet weg ze zelf twee nieuwe etiketten klaar heeft liggen: 'wreker van zijn Indische grootouders' (klinkt als een spannende titel voor een jongensboek) en 'postkoloniale revanchist,' geobsedeerd door het 'rechtzetten van historische fouten'.

Joods
Ze is het Nationaal Archief ingedoken - je moet er maar tijd voor hebben - en heeft ontdekt dat Wilders grootpapa een ambtenaar was in en z'n grootmoeder joods. Het lijkt er zo een beetje op alsof de schrijfster meer geobsedeerd is door afkomst en ras dan Wilders zelf. In de rest van het stuk wordt beschreven hoe het Wilders grootfamilie is vergaan in Nederlands-Indië.

Niet altijd even goed; er waren financiële problemen, z’n opa zou aan flessentrekkerij doen, en men moest het land, zoals zovele Indische Nederlanders, verlaten. En dat zou weer verklaren waarom Wilders 'is te plaatsen als een postkoloniale revanchist', geobsedeerd door het 'rechtzetten van historische fouten'.

Links
Ik vind het allemaal weinig overtuigend. Als er al sprake is van een revanchist, lijkt me die term eerder van toepassing op de schrijfster zelf. Wilders heeft electoraal succes - bah, want niet links - en dat dient bestreden te worden. Hiertoe duikt men in een Nationaal Archief. Indien men dan niets noemenswaardig vindt, ondanks alle goede bedoelingen, verzint men een haarfijne list.

Een mooie allegorie is het gevolg, een variant op Samsom en Delilah. Leuk om te lezen, hoor, maar zoveel onzin tref je nog niet aan in de Privé, Story en Weekend bij elkaar. Daarom: binnenkort bij de kapper: 'De Groene Amsterdammer'. Ook voor uw haarstukjes.

Paul Lieben
Elsevier

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   vr 4 sep 2009 - 9:25

vrijdag 04 september 2009, 01:31

Racistische aanval op Wilders
Peter Wierenga


Als klein jongetje viel Geert Wilders in oma’s ketel met pisang goreng. Sindsdien verft hij zijn haar blond en heeft hij de pest aan mohammedanen. Of zoiets. Dat is de strekking van een groot verhaal in de Groene Amsterdammer over de Indische afkomst van de PVV-voorman. Het wachten was op een hilarische column van Nico Dijkshoorn, en ja hoor. Er is ook al een briljante jeugdfoto opgedoken van Geert-met-krullenbos, als ie het echt is.



Toch is het ook een beetje triest dat deze ‘onthullingen’ over Wilders dezelfde denkfout maken als de blonde Satan zelf, namelijk een ongelooflijke generalisatie. Het artikel reduceert het politieke programma van de PVV volledig tot een Indisch complex, dat de Indo’s (landgenoten van gemengde afkomst) opdeden in de Gordel van Smaragd. Uit angst voor de crisis en het opkomende Indonesische (moslim)zelfbewustzijn, vervielen zij in de jaren dertig in een stevig Hollands nationalisme. Zo, die zit.
Het artikel noemt vele Indische Nederlanders die een rol speelden in die nationalistische beweging. Tel daarbij op dat Wilders’ opa en oma destijds berooid terugkeerden uit de overzeese kolonie, en je hebt de allesverklarende roots te pakken: ‘De islam terugdringen en andere neokoloniale drijfveren lijkt Wilders van de Indische NSB te hebben gekopieerd.’ Eh… nog nooit gehoord van 11 september of de moord op Theo van Gogh? En betekent deze ontmaskering dat we nu op onze hoede moeten zijn voor Indo’s, want dat zijn toch stiekem allemaal islamhaters? Als dat geen racisme is…



Tuurlijk heeft Wilders’ denken een ontwikkeling doorgemaakt, maar die heeft te maken met gebeurtenissen ver nádat wij Indië verloren. En die uitstekend te traceren is, want de populist zit zelf al tijden onder de Haagse kaasstolp. Als rechtsbuiten van de VVD was Wilders een gewaardeerd Kamerlid, die zich niet als enige zorgen maakte over orthodoxe invloeden uit het olierijke Saoedi-Arabië. De breuk met zijn partij ging over Turkije, en ook daarin vond hij menig gerespecteerd intellectueel aan zijn zijde.

Als PVV-voorman begon hij nog vrij gematigd, door alleen de strijd aan ‘de uitwassen van’ de islam te verklaren. Steeds scherper richtte hij zijn vizier op het geloof zelf, met beruchte vergelijkingen van de Koran met Mein Kampf en van islam met nazisme. Culminerend in een idiote oproep om ‘miljoenen’ moslims die niet willen assimileren, uit Europa te trappen. Ja, daar ging Wilders duidelijk te ver, door niet de bal (islam) maar de man (moslim) te spelen. Maar wat dat allemaal met Nederlands-Indië te maken heeft…?

Misschien is het zijn afkomst, misschien zijn het de doodsbedreigingen, misschien is het een complot van de Mossad… Al die psychologische verklaringen doen er niet zoveel toe: alleen met argumenten is het debat met Wilders te winnen. Bijvoorbeeld dat het best meevalt met het aantal moslims in Nederland. En dat de grenzen dichtgooien voor Oost-Europa een economische blunder zou zijn. Ik noem maar wat. Als het maar over de inhoud gaat. Tja, de familiegeschiedenis van Geert: interessante genealogie, mislukte psychologie.

PS Wilders’ peroxide lokken hebben hem toch zeker één stem opgeleverd. Bij de verkiezingen van 2003 mocht een linksige collega ook voor haar liberale vriendje stemmen, als het maar op een VVD’ er was. Op de vraag wie de gelukkige was geworden, antwoordde ze lachend - en in alle onschuld: ‘Die met dat Mozart-kapsel natuurlijk…

Pluspost

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Henri R. Cingoor

avatar

Aantal berichten : 2328
Registratiedatum : 04-01-09
Woonplaats : Op de oevers van de Kali Brantas

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   vr 4 sep 2009 - 10:22

Je lah je rot zou Tjalie R zeggen.
Want elke keer is er een aanval op Geert en elke keer komt ie weer in de picture en stijgt (eventueel) het aantal stemmen op hem.

En zo heeft de Nederlandse journalistiek weer eens een druk weekje achter de rug.

En Geert zelf? Die lacht zijn eigen ook al helemaal kriput. lol!

Gr van geek
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.imexbo.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   vr 4 sep 2009 - 10:55

over pluspost.nl

Ik vind dat Lizzy van Leeuwen te verkrampt Wilders fouten associeert met een Indische afkomst en tegelijk die Indische afkomst zelf.. dus Indische mensen op zich generaliseert tot anti-multicultuur en extreem nationalisme. Ze gebruikt het eufemisme extreem patriottisme voor dit laatste.
Wilders maakt dezelfde fout in het kwadraat, kwadraat door alle moslims tot "gevaar" te generaliseren.
Op de websites van verschillende kranten reageren wildersaanhangers als vanouds hitserig op Lizzy. Ze wordt uitgemaakt voor hoer,nsb-er, landverrader fascist en racist

De schrijver van de pluspostcolumn is zeker geen wildersfan... maar ook hij noemt het betoog van Lizzy van Leeuwen 'racistisch' .
Is wel opvallend... dezelfde soort generalisaties richting moslims en allochtonen zie je dagelijks. Een enkeling noemt dat nog racistisch en die krijgt dan het verwijt dat hij demoniseert..


ps modjes... ik jat regelmatig items van jullie.. maar vaak hadden we dat ook wel gevonden later op het internet... toch veel dank !!
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   vr 4 sep 2009 - 13:03

Geen dank hoor BV. We 'jatten' toch allemaal van elkaar!

roosje

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 9:23

discussie radio 5 oba-live 4 september is online te zien en te horen.

Onderwerp is het artikel "wreker van zijn Indische grootouders " die 2 september verscheen in de Groene Amsterdammer
De auteur Lizzy van leeuwen komt soms in beeld zittend in het publiek achter groeneredacteur Xandra Schutte, die aankondigde dat er meer artikelen komen van Lizzy over het thema 'Indisch' .
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 10:05

Jammer dat ze Lizzy niet zelf aan het woord hebben laten komen. Vond dat de hoofdredacteur zich nogal stotterend door het programma werkte.

Terima kasih BV!

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
wujud
Admin
avatar

Aantal berichten : 1008
Registratiedatum : 08-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 11:38

Zeker jammer, dat Lizzy niet mocht meepraten.


Terima kasih, BV, voor je link naar de online discussie!

_________________
* Indoleed : geen verhalen meer te horen *
Terug naar boven Ga naar beneden
http://indonesie.actieforum.com
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 12:06

ik vond Kluveld-Reyerse en Holman ook zwak
en waarom zat Lizzy niet aan tafel ?
nb .. Holman kent haar

over haar gesproken .. waarom zat het haar van Lizzy zo slordig ?
expres gedaan?
is dat haar statement? afro
Terug naar boven Ga naar beneden
LL
Admin
avatar

Aantal berichten : 1015
Registratiedatum : 07-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 12:18

Grensoverschrijdend haar.........

geek

_________________
www.tileng.nl
Terug naar boven Ga naar beneden
http://www.tileng.nl
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 12:43

p.s.

Lizzy was vorig jaar ook bij Oba live voor dat boek.
Ik vond het ook allemaal zwakjes van Lizzy en van Holman..

http://indisch4ever.web-log.nl/indisch4ever/2008/11/lizzy-versus-th.html
Terug naar boven Ga naar beneden
wujud
Admin
avatar

Aantal berichten : 1008
Registratiedatum : 08-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 18:56

Kluveld kreeg geen kans, Holman wilde graag zijn eigen stem horen.
Het is dat die andere twee nog vroegen hoe de Indo kijk was..

_________________
* Indoleed : geen verhalen meer te horen *
Terug naar boven Ga naar beneden
http://indonesie.actieforum.com
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   zo 6 sep 2009 - 19:00

kluveld is vast tafelgast in dit programma, dacht ik
laatst verving ze Holman toen hij op vakantie was
naar mijn idee heeft ze zich niet goed voorbereid...
en kon alleen iets inbrengen over de woorden grensoverschrijdend en identiteitsvervreemding...
ik weet ook niet hoe ik die woorden moet interpreteren
beetje vaag ... maar het is niet de kern van de zaak..

je moet het artikel verschillende malen overlezen...denken... herlezen..
dat is best moeilijk hoor...
eigenlijk heb ik het ook maar 2x gelezen en toen de meest opvallende passages apart gezet in een word-doc..

straks komt er een pikirans van mij over Indische NSB
btw LL... ik vermoed dat Amand Kluveld een kleindochter is van Amanda Loth.. die weer voorouders van N. heeft.. maar ik kan niet meer informatie vinden..
Ooooo misschien je broer?
Terug naar boven Ga naar beneden
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 9 sep 2009 - 13:13

Ingezonden brieven in de Groene Amsterdammer van 9 september
Met dank aan de anonieme welingelichte kringen

-----------------------


Wilders
Geert Wilders mag wat mij betreft met veel middelen bestreden worden, alleen niet met zijn eigen middelen. In het artikel ‘De Indische wortels van Geert Wilders’ (De Groene Amsterdammer, 4 september) is dit echter precies wat er gebeurt. Een groep Nederlanders wordt gemarginaliseerd teneinde Wilders als lid van deze groep aan het kruis te kunnen nagelen. Ik vind dit een volstrekt verwerpelijke redeneertrant, een correct blad als De Groene onwaardig.
ALIED BLOM, Amsterdam

Wilders (2)
Als genealoog heb ik genoten van het prachtige artikel over de Indische achtergrond van Geert Wilders. Het hele verhaal over Wilders’ terugkerende motief displacedness werd heel helder uitgelegd en in een historische context geplaatst.
Maar alsof de Indische achtergrond van Wilders als verklaring voor diens motieven ‘niet verhelderend’ genoeg was, wordt er ook nog via zijn grootmoeder een Indisch-joodse familie Meijer opgevoerd. Waarom de auteur de mogelijkheid onbenut heeft gelaten om via de joodse lijn nog eens extra cachet te geven aan de onderliggende motieven van Wilders is duidelijk. Ondanks op het internet gedane beweringen was de bedoelde familie Meijer namelijk niet joods! Mogelijk heeft de in die familie vaak voorkomende voornaam Levinus bij de auteur een associatie met Levie opgeroepen. De voornaam Levinus was echter een in Zeeland in het verleden veel voorkomende naam en afgeleid van Lieven. En dus heeft Wilders’ fascinatie voor Israël een heel andere achtergrond dan hier gesuggereerd wordt. Welke, dat mag Lizzy van Leeuwen ons nog een keer uitleggen.
HARMEN SNEL, Amsterdam
Stadsarchief Amsterdam


Wilders (3)
Antropologe Lizzy van Leeuwen beweert dat Geert Wilders zijn haren blondeert om zijn Indische afkomst te verbergen. Zijn grootmoeder was van joods-Indische afkomst. Waarna Van Leeuwen direct een verband legt tussen Wilders en de nazi’s: ‘Zijn anti-islamitische opstelling en extreme patriottisme deelt Wilders met veel andere politici en mensen van Indische afkomst en met de NSB die in Nederlands-Indië in de jaren dertig heel populair was.’
Ik heb nooit geweten dat nazi’s anti-islamitisch waren, Hitler bleek zelfs een groot bewonderaar van de islam te zijn. Mevrouw van Leeuwen begeeft zich op glad ijs en stelt de Indische gemeenschap in een kwaad daglicht.
Met deze wijze van redeneren vrees ik dat Lizzy van Leeuwen binnenkort onze toekomstige koningin Máxima zal ontmaskeren als een waar volgster van Videla’s gedachtegoed en dat Tariq Ramadan geen haar beter is dan zijn grootvader Hassan al-Banna, de oprichter van de gewelddadige Moslimbroederschap.
En dat noemt zich antropologe.
FRANK ORLEMANS, Tiel

Wilders (4)
Lof voor De Groene om eindelijk de link te leggen met de Indische en dus per definitie getraumatiseerde achtergrond van Wilders. Voor alle Indische Nederlanders is die link pijnlijk evident, evenals de noodzaak van het geblondeerde kapsel.
EEN LINKSE NIET-GEBLONDEERDE INDISCHE LEZERES (die bestaan ook...)
Terug naar boven Ga naar beneden
Boeroeng

avatar

Aantal berichten : 931
Registratiedatum : 03-01-09

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   wo 9 sep 2009 - 13:18

Column van Theo Holman onder pseudoniem Opheffer 9 september

-----------------
Wilders is Obama

Obama is een Indo, wist u dat?
Eerst iets over mezelf. Mijn vader was assistent-resident in het koloniale Indië. Hij zat in Lebak, net als Multatuli. In 1952 keerde hij terug. In januari 1953 werd ik geboren. Net als Adriaan van Dis werd ik daar gemaakt en kwam ik hier ter wereld. Mijn vader was indoloog. Aan die studie had hij, voorgoed terug in Nederland, helemaal niets. Hij begon, op leeftijd, een nieuwe studie. In Nederland zat hij vol met wrok over het verloren paradijs.
Hij voedde mij op met de volgende principes: pas je aan, weet dat je beter bent dan de Nederlanders, werk keihard anders word je niet geloofd.
Nu ik de jaren des onderscheids heb bereikt, stem ik Wilders.
Cut!
Opnieuw. Andere lens.
Eerst iets over mezelf. Ik ben een echt moederskindje. Mijn moeder was altijd snel klaar met het huishouden en hield zich de rest van de dag met mij bezig. Wandelen, spelen, lezen, spelletjes. Ik was een extra arm, een extra been, een extra hoofd. Ik was haar medestrijder tegen mijn vader, ik was haar minnaar bij wie ze kon uithuilen. Mijn moeder voedde me op met de volgende principes: denk altijd aan de mensen die het minder hebben dan jij, ontwikkel jezelf tot een muzische persoonlijkheid, en doe alleen wat je wil.
Nu ik de jaren des onderscheids heb bereikt, stem ik Femke Halsema.
Cut!
Volgende scène. Groothoeklens. Totaalshot.
Obama had een oma die bang was voor negers. Hijzelf werd in Chicago als een neger beschouwd. Obama kent de pijn van een achtergestelde groep, hij weet hoe slecht sommigen behandeld zijn, hij weet wat discriminatie en uitsluiting is. Hij heeft tamelijk veel conservatieve trekjes, maar ook een paar progressieve. Hij is door en door een Amerikaan – net als mijn vader. Hij is door en door betrokken – net als mijn moeder. Net als mijn vader en moeder heeft Obama in Indonesië gewoond. Mijn ouders waren Nederlander. Hij is Amerikaan.
Obama is een Indo.
Indo’s, zo lees ik in De Groene bij Lizzy van Leeuwen, zijn oerconservatief.
Begrijpelijk – hun land is opgeheven, dus is hun cultuur weg, ze willen behouden wat ze nog hebben en dat is niet zo veel. Het is hun trots die ze in het geheim moeten voelen, het is de herinnering aan wat ze ooit waren, en dat is tevens de herinnering aan hoe ze zich voor Nederland hebben ingezet: ze werkten hard en deden extra hun best en pasten zich aan.
Aanpassen uit wanhoop.
Ze hebben daar veel voor teruggekregen, namelijk niets. Terwijl ze wel van alles was beloofd.
Ze zitten in de allerhoogste functies in het leger, in de allerhoogste functies bij de politie, in hoge functies bij de politiek, in de financiële wereld, en onder hen zijn schrijvers die prijzen hebben gewonnen, dichters die gelauwerd zijn, musici, noem maar op.
Steeds vragen mensen aan mij: ‘Wat is identiteit? Ben je Indo? Of Nederlander?’
Ik zeg dan altijd: ik ben Amerikaan.
Ik ben Amerikaan, want ik draag Amerikaanse kleren, ik lees Amerikaanse boeken, ik hou van Amerikaanse films en ik geniet van de Amerikaanse politiek. ‘Maar die politiek is soms fascistisch: Vietnam, Irak, Afghanistan...’
Dan zeg ik: ‘Kijk naar Obama. Obama is een Indo.’
En ik denk: ik ben Obama, Dick Berlijn is Obama, Giovanni van Bronckhorst is Obama, Adriaan van Dis is Obama, Ernst Jansz is Obama, Willem Nijholt is Obama, Xander de Buisonjé is Obama, Robin van Persie is Obama – en zo kan ik wel doorgaan.
En natuurlijk: Wilders is Obama.
Obama zijn, zegt kortom niets.
©️ Opheffer / De Groene Amsterdammer
Terug naar boven Ga naar beneden
wujud
Admin
avatar

Aantal berichten : 1008
Registratiedatum : 08-12-08

BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   vr 11 sep 2009 - 19:50

Angst, ontkenning en vooroordelen hebben te maken met gebrek aan kennis van mensen en die kennis krijg je door anderen te ontmoeten op straat, bij Indomania, Winternachte, in de gevangenis of op de speelplaats van school of aan de ongeorganiseerde eettafel bij elkaar thuis. Of, ik geef maar een voorbeeld om kennis te vergaren, op te letten tijdens de aardrijkskundeles. Ik citeer uit ‘Aarde in Balans.’ Een examenuitgave HAVO/VWO. Uitgeverij Educatief 1991. ‘De negers werden als slaven Marokko binnen gevoerd. Dit gebeurde vooral tijdens het bewind van Ahmed El Mansour (1578-1602) en Moulay Ismaël (1672-1727). Een groot deel van de negers deed dienst als soldaten. Door de sterke vermenging met de negers hebben vele Marokkanen een wat donkere huid.’ Ik zelf ben een Indo, euroaziaat, mulat of zoals in de vijftiger jaren gebruikelijk was, de benaming: ‘een zwartje’ of Kwatta: een Obama dus! Onze Marokkanen zijn dus ook Obama’s.
Of weer niet? En wel hierom, dat de menselijke soort zich laat indelen in verschillende rassen is achterhaald. Variaties en verschillen in huidskleur worden bepaald door 10 genen. We hebben meer dan 100.000 genen, aldus kan een dergelijke, kleine variatie niet gebruikt worden om een ras te beschrijven. Het zou genetisch zinvoller zijn om mensen op basis van hun bloedgroep in rassen op te delen. De redenering al dan niet relativerend van Theodor klopt dus niet.


Met dank aan de anonieme welingelichte kringen

_________________
* Indoleed : geen verhalen meer te horen *
Terug naar boven Ga naar beneden
http://indonesie.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: ‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
‘Geblondeerde Wilders verhult afkomst’
Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Indonesië :: Diversen :: Praatcafé/Ngobrol-
Ga naar: