Indonesië

Informatie- en nieuwsforum over Indonesië en Nederlands-Indië
 
IndexKalenderFAQRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 De Olijven tuin.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: De Olijven tuin.   zo 28 nov 2010 - 23:27

Het was er mooi, een prachtige tuin met olijfbomen.
Als je om je heen keek zag je de glooiende heuvels waar de olijfbomen op groeiden.
Het was er vredig, zo vredig dat je er stil van werd.

Ik had een ontmoeting met een goede vriend.

Hij was bijzonder en ik voelde mij op mijn gemak bij hem, hij begreep mij volkomen en ik had en kon geen geheimen voor hem hebben. Hij kent mij, zelfs beter dan dat ik mij zelf ken.

Zijn verhalen waren geen verhalen die geen waarheid bevatten en alles wat hij mij vertelde, wist ik al en het kwam zo bekend voor.
Allengs liepen wij onder de olijfbomen door en ik hoorde er vogels in fluiten, ze zaten op de takken en keken op ons neer.
Net zoals ik mij voelde, zo voelden die vogels zich en geen een vloog weg als wij te dicht naderden

Ik heb deze man nooit eerder ontmoet en toch is hij een bekende.

Ik heb deze man nimmer horen spreken en toch waren zijn woorden mij bekend.

Ik heb deze man nimmer zijn naam horen noemen en toch wist ik hoe hij heette.

Zijn aandacht voor mij was intens, zo intens dat ik mij gelukkig voelde als of ik door de wolken kon vliegen.
De vrijheid die ik voelde, bevrijd van alles wat in het leven zo moeilijk was.
Ik had geen zorgen alleen maar vreugde en verlichting.

Vreugde, als dat van een kind die met zijn vader naar de speeltuin mocht.
De vreugde van het zorgeloos zijn zonder enige ballast, zonder drempels en obstakels.
De vreugde die je energie gaf, zo intens dat je door muren heen kon lopen.

Ik voelde mij zo blij, zo vredig terwijl wij door de olijventuin wandelden.

Mijn vriend gaf mij wijze raad, hij stelde mij gerust en gaf de vrede in mij.

Ik heb hem nooit ontmoet, zijn stem heb ik nooit gehoord en toch kwam het mij zo bekend voor, alsof hij een deel van mijn leven is.

Zijn wijze woorden verklaren alles wat ik nooit heb geweten, waar ik aan heb getwijfeld.
Zijn woorden geven mij besef, het besef van alles wat ik in mijn leven moet doorstaan en heb doorstaan.
Zijn woorden gaven mij hoop en zekerheid dat alles nooit voor niets is.
Zijn woorden gaven mij de kracht om te dragen
Zijn woorden gaven mij de kracht om te vergeven.
Zijn woorden gaven mij het besef dat onrecht niet in het leven thuishoort
Maar dat als je het aangedaan wordt je begripvol moet blijven,
En dat onrecht is ontstaan door onmacht.
De onmacht om mens te zijn en te blijven.

Hij vertelde mij hoe ik mens moest zijn en blijven onder alle omstandigheden.
Hij zei, ik zal je altijd bijstaan en als je het moeilijk hebt, denk dan aan deze mooie wandeling
De wandeling door deze tuin, deze olijven tuin met zijn mooie groene heuvels
Probeer nooit over de heuvel te willen kijken voor je op de top ervan bent aangekomen.
Geniet van de klim naar de top en geniet van alles om je heen op de weg ernaartoe.

Het was zo vertrouwelijk en zo heerrijk dat ik had gewild dat de wandeling mijn leven lang zou duren.

Het mocht niet zo zijn, ik nam afscheid van de man die 2000 jaar eerder in deze zelfde tuin wandelde met anderen.
Ik werd wakker uit een droom, keek door het raam en zag dat de zon al volop scheen.

De olijventuin kan ik nooit meer vergeten en in zware tijden denk ik aan de man met wie ik wandelde in de olijven tuin, zo ver hiervandaan maar ook tegelijkertijd zo dichtbij.
Dan hoor ik zijn raadgevingen en voel ik zijn nabijheid en de steun die hij heeft toegezegd, toen….bij die wandeling in de olijventuin.

Albert van Prehn (ICM Moderator) 28 November 2010


Terug naar boven Go down
 
De Olijven tuin.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Seaside bully's (pups) in de tuin

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Indonesië :: Diversen :: Verhalen-
Ga naar: