Pak Lurah zei "dank u, dank u" tegen het lezerspubiek, al zittend in het voorjaarszonnetje,
zich zelfve net volgestopt met lekkers en nu een buik zo rond als een rijsttonnetje.
En natuurlijk als gewoonlijk, duurde het niet lang alvorens hij naar Pulau Kapok vertrok,
zijn haren wapperend in een zeebriesje en dromend over piraten en piratinnen met een korte rok.
Hij toog naar onbekende verten met zijn historie boeken naast zich gelegen op een tafeltje,
zijn laptop, een scheepstoeter om slapende katten wakker te tetteren en een oudbakken wafeltje.
(Ingewijden weten dat Pak Lurah zijn onafscheidelijke kattebeesten altijd bij zich heeft,
ze lusten zalm, andere soorten vis, rund- en kipvlees, maar halen hun neus op voor kreeft.)
En zo landde Pak Lurah dus ineens in 1815 op de kusten met blanke duintoppen in de tijden van Franse overheersing,
toog aan wal maar maakte meteen rechtsomkeerts want men sprak daar officiëel deels Frans tot zijn verwondering.
Hij beheerste het Franzosentaaltje echter niet zo best, dus zette hij maar koers naar zijn thuisland Java;
landde weer veilig en ging maar op onderzoek uit in de bergen, welke ten dele waren bedolven onder lava.
Sloeg zijn boeken open om er iets in op te zoeken, want hij stootte zijn neus tegen een eenzame tempel,
geheten de Candi Sukuh en gelegen op een hoogte van 900 meter en blootgelegd door iemand van de oude stempel
Dat scheen Resident Johnson geweest te zijn in opdracht van zijn baas de Engelse Gouverner Generaal,
die zich meer met archeologie bezighield dan regeren, want dat laatste vond ie maar zeer banaal.
"Verhip", dacht Pak Lurah in zijn dromen. "Het is Nederland waar het om gaat en daar moeten ze Frans spreken,
terwijl de mensen hier in dit kolonieland alweer zo langzamerhand op de Engelsen zijn uitgekeken."
Ruw werd Pak Lurah wakker geschud door zijn gade; "Wat mompel je toch in je dromen over 1815?
Dat is 200 jaren geleden! We leven nu en dus rap de stofzuiger pakken en laat ik je voorlopig niet met slaapogen zien."
En al stofzuigend het huis door, overdacht Pak Lurah de vreemde situatie van Nederland 200 jaren geleden;
de koloniale overheerser, zelf overheerst en gedwongen tot de Franse taal, had een kolonie in het verleden,
waar men weer gedwongen werd om de Engelse taal te beheersen en dat gebeurde omdat de vijanden zich meden.
De Candi Sukuh op de westelijke hellingen van de Gunung Lawu,
eens het paradijs van Semar toen hij nog een arrogante god was,
alvorens voor straf een lachwekkende kleine man te worden in het wayangspel.
