Indonesië
Wilt u reageren op dit bericht? Maak met een paar klikken een account aan of log in om door te gaan.

Indonesië

Informatie- en nieuwsforum over Indonesië en Nederlands-Indië
 
IndexRegistrerenInloggen

 

 'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid

Ga naar beneden 
AuteurBericht
wu

wu

Aantal berichten : 6613
Registratiedatum : 08-12-08

'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid Empty
BerichtOnderwerp: 'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid   'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid Icon_minitimedi 25 jan 2011 - 16:19

dinsdag 25 januari 2011 | 09:34 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 25 januari 2011 | 09:35
Sierlijke letters en mooie tekeningen

door Annejaap van Eersel.

'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid 13540411 Meester Dolf Salakory tussen 'zijn' kinderen van groep 7/8 van basisschool De Wegwijzer in 's Gravenmoer. Donderdag neemt hij, na ruim veertig jaar in het onderwijs te hebben gezeten, afscheid. foto Ron Magielse/het fotoburo

’s GRAVENMOER - "Hé meester Salakory", klinkt het als Dolf Salakory (63) door het dorp loopt.

Kinderen of oud-leerlingen roepen hem na, of zwaaien. Misschien komt het door zijn gemoedelijkheid, misschien door zijn uitstraling. Alhoewel hij voor de klas ook wel als 'streng' bestempeld werd.

Salakory: "In het onderwijs moet je open en eerlijk zijn. En niet schrikken van een standje. Soms ben ik bezig in de tuin en stoppen kinderen waar ik het meest op heb gemopperd voor een praatje. Dat geeft een warm gevoel."

Meester Salakory neemt donderdag afscheid op basisschool De Wegwijzer. Na ruim 40 jaar in het onderwijs. "Mijn gehoor is slecht, ik ben aan één kant doof en ik heb last van staar. Daarnaast werd mijn vrouw ziek. Zo kwam het besluit om te stoppen."

Als vijfentwintigjarige werd hij aangesteld op de protestants christelijke basisschool in 's Gravenmoer. Toen nog De Burgemeester Koopmanschool. "Ik weet het nog goed. Mijn eerste leerlingen waren Anita Versteeg, Karin de Geus, Willeke van der Dussen en de tweeling van Van Eersel: Kees en René. Ik geloof dat het Kees was die zei: 'De meester trekt de meskes veur!'"

Salakory, geboren Molukker, kwam op 3-jarige leeftijd naar Nederland, nadat de Republiek der Zuid-Molukken uitgeroepen was en de KNIL-militairen – onder wie zijn vader – op dienstbevel naar Nederland geroepen werden. Daar werden zij gehuisvest in kamp Schattenberg, voorheen bekend als kamp Westerbork. Salakory bracht acht jaar door in het kamp. Toen een brand de barakken verwoestte, verhuisde het gezin naar Wierden bij Almelo. Daar stelde een leraar aan Salakory voor het onderwijs in te gaan. "Daar had ik nooit aan gedacht. Ik hield van muziek, kunst en uitgaan."

Toch volgde hij de kweekschool in Almelo waar hij de mogelijkheid kreeg om op uitwisseling te gaan naar Amerika. Een half jaar heeft hij daar gestudeerd en gereisd. "Ik ben in Hollywood geweest, San Francisco en Californië. Vandaar mijn fascinatie voor Engels."

Na de kweekschool kreeg hij een baan op een school in Almelo, maar werd hij opgeroepen voor militaire dienstplicht. "Tijdens een colonnerit reden we via de Vaartweg 's Gravenmoer binnen. Ik dacht toen: wat is dit een mooi dorp." Salakory solliciteerde op een vacature op een school die later bleek te staan in 's Gravenmoer.

Inmiddels heeft hij vele inwoners lesgegeven. En haalde hij voldoening uit het overdragen van zijn kennis en vaardigheden. "Mijn vader zei: 'je moet zorgen dat je kinderen en leerlingen meer bereiken dan je zelf hebt bereikt'. Ik ben dan ook net zo trots op een leerling die de gouden schaaf heeft gewonnen voor beste timmerman als op een leerling die het tot piloot heeft geschopt." Salakory heeft zich al die jaren thuis gevoeld op De Wegwijzer. "Ik heb gekozen voor het protestants christelijk onderwijs. Ik ben van huis uit christelijk opgevoed. Helaas zie je dat de maatschappelijke verandering in onze christelijke samenleving zich ook op school voordoet. De christelijke identiteit in het onderwijs wordt minder zichtbaar." Van kleuters tot groep 8; Salakory heeft alle klassen lesgegeven. Schrijven en tekenen waren zijn handelsmerk. Sierlijke letters en mooie tekeningen op het bord kleurden het lokaal.

De laatste tijd ging lesgeven door zijn slechte gehoor en zicht moeilijker. Hij viel in als leerkracht en nam kleine groepen kinderen apart om te begeleiden bij lezen en schrijven. Toch hoeft stilzitten niet. Salakory houdt van sleutelen aan oude auto's, maakt zelf gitaren en houdt van lekker koken. Daarnaast wil hij een stichting in het leven roepen voor weeskinderen in Indonesië.

Donderdag neemt Dolf Salakory afscheid. Na een voorstelling van de kinderen is van 15.30 uur tot 16.30 uur een receptie op school.


BNdeStem
Terug naar boven Ga naar beneden
https://indonesie.actieforum.com
 
'Sierlijke letters en mooie tekeningen' - Dolf Salakory neemt afscheid
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Indonesië :: Diversen :: Praatcafé/Ngobrol-
Ga naar: